ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
ΗΛΙΑΣ ΤΣΕΧΟΣ
"Νόμοι Αφιερώσεων" 2012
Του Παντελή Τσαλουχίδη
Η νέα συλλογή του Ηλία Τσέχου «Νόμοι Αφιερώσεων» 2012, ένα χρόνο μετά την επιστροφή του στην ποίηση με τη συλλογή «Ή Σταγόνα ή Ωκεανός» (2011 γ’ έκδοση), επαληθεύει για πολλοστή φορά το πρωτεϊκό στοιχείο που χαράζει και ορίζει τη ζωή και τις πράξεις του Ηλία Τσέχου. Δεν είναι μόνο οι δύο συνεχόμενες συλλογές μετά από εκδοτική σιωπή είκοσι δύο χρόνων· είναι πιο πολύ το έντονο ανεβοκατέβασμα της έντασης του ποιητικού λόγου από ποίημα σε ποίημα, η εναλλαγή σύντομων και επιγραμματικών, συχνά ελλειπτικών ποιημάτων (ανάμεσα σε αυτά μονόστιχα, επιγράμματα και χάικου) με εκτενέστερα και πλατύτερα. Είναι ακόμα η ανάγκη του δημιουργού να ζήσουν αυτά τα ποιήματα, να μη χαθούν αλλά ουδόλως να πρωταγωνιστήσουν ή απαραίτητα να αρέσουν
Στους «Νόμους Αφιερώσεων» επιπλέον, στα κοινά με την προηγούμενη συλλογή ρυθμό χαρακτηριστικά - συνεχείς μεταμορφώσεις μορφής και περιεχομένου, τη συντακτική δομή του λόγου να τεντώνεται στα όριά της για να ακολουθήσει τον ποιητικό ρυθμό - προστίθεται ένας δυναμικός και ενίοτε βίαιος πολιτικός λόγος που δε μένει στον επικαιρικό από το οποίο αφορμάται αλλά επεκτείνεται σε συνολικότερη θεώρηση, πολιτική, κοινωνική, με έγνοια και οδό για τον τόπο. Είναι η πρώτη φορά που η ποίηση του Τσέχου εκφέρει ρητά και άμεσα λόγο πολιτικό· έχει λοιπόν ιδιαίτερο βάρος η επιλογή αυτή του ποιητή. Όπως και η επιλογή των 39 αφιερώσεων σε γνωστούς και οικείους που φωτίζει τον τίτλο της συλλογής, «Νόμοι Αφιερώσεων». Και όπως πάντα οι καλύτερες, πιστεύω ,στιγμές βρίσκονται στα ελεγεία της μνήμης: μνήμη των φίλων σε μακρινές χώρες ή μακρινούς καιρούς, μνήμη που δεν απαλλοτριώνεται ούτε καταργείται, όσο, όποιο κι αν είναι το σήμερα, κυρίως το αύριο.
Κάθε φορά που αντικρίζω την Πύλη του Αδριανού
Ως σκηνικό θεών, από την οδό Λυσικράτους
Εμπρός μου φανερώνεται ο γαλαξίας Τάκης Βαμβακίδης
Πετώ την σκούφια μου, τα σπλάχνα
Την αρχή της ζωής μου εν Αθήναις 1976
Δεν πήγε άδικα, Ούτε ξενιτειά
Μεγάλεψα αδερφάδες
Μαζί σας σώος ταξιδεύω
Η μάνα σε παντοτινό τραγούδι
«Αραύετέ με όλ, θ’ αραύετέ με
Κι άλλο πολλά εσύ πουλίμ»
Ας μην τελείται η λαλία τς, τα παράπονα τς
Ποίος να έλεεν πως μίαν κι άλλο κι αφιλώγα την
Κι αφάζα την κι αλλάζα την και ας γουζεύω
Μάνα!
Δος χαιρετίας τον πατέρα μ’
Ας συ Μπάρας τα χωράφε πέα τον
Μία μόνιμη κατάφαση στη ζωή είναι η ποίηση του Ηλία Τσέχου, στις χάρες και ομορφιές των ονείρων της, στις λύπες και στις πίκρες, στο αλκοόλ της ποίησης, μυστικό δώρο που δεν έζησε.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου